„A jeślibym o nich zapomniał, Ty, Boże na niebie, zapomnij o mnie…”

Marsz Polonia

SONY DSC

 W 1955 roku, na polskim wiecu w Manchesterze do kilku tysięcy Polaków przemawiał pisarz Zygmunt Nowakowski. Zgromadzenie to było szczególną formą protestu przeciwko komunistycznym władzom powojennej Polski, prowadzącym propagandową akcję nakłaniania do repatriacji osiadłych na Zachodzie weteranów II wojny światowej i innych wybitnych emigrantów dla legitymizacji osadzonego w Warszawie reżimu.

Wśród Polonii nie było zgody na zniewoloną ojczyznę i mało kto decydował się na przekroczenie żelaznej kurtyny, która odsłaniała się tylko w jedną stronę. Większość powrotów kończyła się fiaskiem, gdyż zawsze okazywało się, że nie ma kompromisów z komunistami. Przykładem może być Stanisław Cat – Mackiewicz, Melchior Wańkowicz, w nawet Julian Tuwim, który swój piękny poetycki życiorys oszpecił kłamliwym plugastwem wobec pisarzy emigracyjnych, tych którzy nad Wisłą nie mogli się bronić.

Zebrani w Manchester, zdecydowani trwać na wygnaniu, wzburzeni weterani tym razem sprzeciwiali się więzieniu w sowieckiej Rosji, w dziesięć lat po wojnie, Polaków zatrzymanych przez wojenną zawieruchę i…

View original post 218 słów więcej

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s